Co to jest biolampa?

Historia

Leczenie światłem było częścią historii ludzkości przez całe jej istnienie. Jedno z najwcześniejszych ukierunkowanych zastosowań energii świetlnej w leczeniu sięga 2500 lat p.n.e. z Egiptu i około 1400 lat p.n.e. z Chin, ale prawdziwy boom nastąpił dopiero w kulturach starożytnej Grecji i Rzymu, kiedy ludzie mieli kąpiele słoneczne w każdym domu. Historycznie rzecz biorąc, helioterapię (leczenie światłem słonecznym) można uznać za oryginalną metodę. W okresie średniowiecza metoda ta, podobnie jak wiele innych, została zapomniana, ale wraz z nadejściem renesansu została ponownie zalecana i praktykowana. Wielki rozkwit helioterapii nastąpił w pierwszej połowie XIX wieku.

Terapia światłem na stałe zagościła w gabinetach lekarskich pod koniec XIX wieku i wniosła znaczący wkład w medycynę. Następnie, na początku XX wieku, została potwierdzona "Nagrodą Nobla" przyznaną w 1903 roku duńskiemu lekarzowi N. L. Finsenowi (1860-1904) za leczenie chorób skóry, zwłaszcza gruźlicy skóry (tocznia pospolitego), za pomocą skoncentrowanej stymulacji światłem.

Jednak przez długi czas terapia światłem ograniczała się do zwykłej ekspozycji na światło lub naświetlania promieniami podczerwonymi (dziś należy do termoterapii - terapii ciepłem), a prawdziwy przełom nastąpił dopiero wraz z rozwojem technologii laserowej od drugiej połowy lat 60-tych XX wieku. Zaczęto używać terminu światło spolaryzowane - lub też fizycznie zmodyfikowane - i badać sztuczne źródła światła spolaryzowanego w różnych dziedzinach medycyny.

Dość istotnym problemem, który utrudniał masową popularyzację laserów, był i jest ich koszt, ale także zgodność z normami higieny bezpieczeństwa. Dlatego prace teoretyczne i testy kliniczne na początku lat 80. doprowadziły do skonstruowania biolampy - prostszego, tańszego źródła terapeutycznego światła biostymulacyjnego, działającego na zasadzie spolaryzowanego światła emitowanego przez żarówkę halogenową.

Najnowszym jak dotąd osiągnięciem jest spolaryzowana lampa biostymulacyjna LED, której zastosowanie zostało odkryte stosunkowo niedawno przez przemysł laserowy. Cykl pracy urządzenia LED jest znacznie bardziej wydajny niż w przypadku halogenowych lamp biostymulacyjnych i jest porównywalny z urządzeniami laserowymi. Ponadto wskaźnik światła spolaryzowanego jest wyższy i wynosi do 99%. Umożliwia to zastąpienie urządzeń laserowych biolampami ze spolaryzowanym źródłem światła LED w niektórych zastosowaniach terapeutycznych bez jakiegokolwiek zmniejszania efektu terapii.